Be da Reader “Story”
Title : ไข่ลิง จริงจริงนะ ตอน รักการอ่าน ( Monkey&Reader )
Author : ดิณห์ ไอราวัณวัฒน์ ( Dinh Airawanwat )
Concept : ความรู้ที่ได้จากการอ่านหนังสือสามารถใช้ในการแก้ปัญหาได้
Shortstory : ไข่ลิงที่ไม่ชอบอ่านหนังสือ ได้ตกไปอยู่ในสถานการณ์ที่จำเป็นต้องอาศัยความรู้ที่เรียนรู้มาในการรอดพ้นไปได้ และเหตุการณ์ครั้งนี้ทำไข่ลิงได้รู้คุณค่าจากความรู้ที่ได้จากการอ่านหนังสือ
Story : เช้าวันหนึ่งที่ชั้นเรียนของปู่ลิง มีนักเรียนสี่ตัว ที่นั่งด้วยกันอยู่ ปู่ลิงถามไถ่ ลูกศิษย์ ของตนถึงการบ้านที่ให้ไปอ่านหนังสือมาว่าใครอ่านมาแล้วบ้าง สีวุ้น ส้มจุ๊ย และคาวบอยได้ตอบว่าอ่านมาแล้วทีละคนจนมาถึงไข่ลิงที่เงียบไป ปู่ลิงถามไถ่ว่าเป็นยังไงไข่ลิง อ่านมารึยัง ไข่ลิงได้ตอบกลับไปว่า ผมไม่ชอบอ่านหนังสือทำไม่ต้องอ่านด้วยล่ะ ในขณะนั้นเองเสียงกบร้องบอกหมดเวลาคาบเรียนในตอนเช้าก็ดังขึ้น ไข่ลิงชวนเพื่อนๆออกไปวิ่งเล่น และทุกตัวก็ตามไข่ลิงออกไปเล่นและเหลือแต่ปู่ลิงที่ยืนถอนหายใจ…
ไข่ลิงกับเพื่อนวิ่งเล่นไล่จับกันจนไปถึงใกล้ๆหน้าผา พอเห็นแมงเต่าทองยักษ์ ก็เลยจะวิ่งไปไล่จับกัน แต่ส้มจุ๊ยก็ได้บอกว่า ผู้ใหญ่เตือนไว้นะว่าห้ามเล่นแถวหน้าผา ไข่ลิงที่อยากจับแมงเต่าทองก็ไม่สนใจ พร้อมกับบอกว่า ไม่เป็นอะไรหรอกพร้อมกับวิ่งเข้าไปจับ แมงเต่าทองก็บินหนีไปตรงปลายหน้าผา พวกลิงเด็กๆก็กระโดดเพื่อจะกับแมงเต่าทองยักษ์ และในขณะนั้นเอง แรงกระโดดของลิงเด็กทำให้หน้าผาร้าวและแตกออกจนลิงเด็กทั้งหมดร่วงลงมาจากหน้าผา ที่มีความสูง 300-400 เมตร จนตกไปในป่าดงดิบด้านล่าง ทุกคนตกมาไม่ไกลกันนักไม่นานก็พบกัน แต่ก็พบว่าส้มจุ๊ยขาหักขยับไม่ได้ ไข่ลิงคิดจะพาส้มจุ๊ยปีนขึ้นไป แต่สีวุ้นห้ามไว้เพราะกลัวว่าจะมีอันตรายต่ออาการบาดเจ็บของส้มจุ๊ย สีวุ้นจึงได้วานไข่ลิงและคาวบอยช่วยไปหาไม้ที่ตรงๆและแข็งและเถาวัลเส้นเล็กๆมาให้ตน ไข่ลิงและคาวบอยก็เข้าไปหาของในป่าใกล้ๆด้วยกัน จนพบอุปกรณ์ ที่สีวุ้นต้องการระหว่างทางคาวบอยได้พบเห็ดแดงดีด ที่มีฤทธิ์แก้ปวดได้ ไข่ลิงถามคาวบอยว่ารู้ได้อย่างไร คาวบอยก็ตอบว่ารู้มาจากบันทึกของปู่ลิง ไข่ลิงอึ้งไปพักนึกคาวบอยก็เรียกให้เดินทางกลับ พอกลับมาถึงก็เห็นสีวุ้นหาใบไม้มารองให้ส้มจุ๊ยสบายขึ้น และนำของที่ได้มา มาเข้าเฝือกให้ส้มจุ้ยและนำเห็ดมาบดและทาไปที่ขาส้มจุ๊ย จนกระทั่งส้มจุ๊ยมีสีหน้าที่ดีขึ้น ไข่ลิงถามทั้งสองตัวว่า พวกนายรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงน่ะ ทั้งสองตอบกลับพร้อมกันว่า จากหนังสือของปู่ลิง ไข่ลิงได้ฟังก็รู้สึกอึ้งๆเพราะตัวเองช่วยอะไรไม่ได้เลยจึงอาสาหาทางขึ้นไปตามพวกผู้ใหญ่มาช่วย ไข่ลิงวิ่งออกไปโดยไม่ฟังเสียงเรียกของเพื่อน ด้วยความน้อยใจในความรู้ของตนเอง มาถึงที่ใต้หน้าผาไข่ลิงได้พยายามปีนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่หินที่เปราะและเถาวัลที่บางทำให้การปีนนั้นแทบเป็นไปไม่ได้เลยที่จะขึ้นไป ซักพักไข่ลิงได้ยินเสียงแมลง และหันไปพบกับแมงเต่าทองตัวเดิม จึงได้พยายามขอร้องแมงเต่าทองให้ช่วยไปบอกผู้ใหญ่ให้ที แมงเต่าทองบินเข้าไปหาไข่ลิง และโอบไข่ลิงไว้แล้วบินขึ้นฟ้า ไข่ลิงที่ได้สัมผัสกับท้องฟ้าครั้งแรกตื่นเต้นและตกใจ ทันทีที่ได้สติ ก็บอกแมงเต่าทองถึงทางไปหมู่บ้านของตน ทันทีที่เต่าทองได้ยินก็บินพร้อมกับอุ้มไข่ลิงพุ่งไปยังหมู่บ้าน เมื่อถึงหมู่บ้านไข่ลิงก็รีบบอกเล่าให้ผู้ใหญ่ฟัง เมื่อปู่ลิงได้ยินก็บอกว่าไปช่วยกันเถอะ ไข่ลิงก็งงๆว่าจะไปกันยังไง ทันใดนั้นพื้นก็สั่นไหว ไข่ลิงหันไปมองก็พบกับเรือเหอะลิง ที่ซ่อนไว้ใต้หมู่บ้าน ไข่ลิงยืนอึ้งๆซักพัก ปู่ลิงก็เดินมา บอกให้รีบขึ้นเรือเหอะสิ แล้วเรือเหอะก็บินออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อช่วยเด็กๆกลับมาที่ สีวุ้น คาวบอยและส้มจุ๊ยที่พากันเป็นห่วงไข่ลิงว่าจะเป็นยังไงบ้าง ทันใดนั้นเองก็ได้ยินเสียงไข่ลิงที่เรียกเพื่อน ทุกตัวก็ได้หันไปมองด้านบนและพบกับไข่ลิงและเรือเหอะ ที่ลงมารับ เมื่อถึงพื้นก็ช่วยกันยกส้มจุ๊ยขึ้นไป ไข่ลิงถามว่าส้มจุ๊ยเป็นอย่างไรบ้าง และส้มจุ๊ยก็ถามไข่ลิงกลับว่าเป็นอย่างไรบ้าง เพราะเห็นรอยแผลถลอกบนหน้าและตามตัวไข่ลิง ไข่ลิงตอบกลับว่าไม่เป็นไรแล้วทุกตัวก็กลับบ้านกัน
เช้าในอีกวันหนึ่งที่ชั้นเรียนของปู่ลิง มีนักเรียนสี่ตัว ที่นั่งด้วยกันอยู่ ปู่ลิงถามไถ่ ลูกศิษย์ ของตนถึงการบ้านที่ให้ไปอ่านหนังสือมาว่าใครอ่านมาแล้วบ้าง สีวุ้น ส้มจุ๊ย และคาวบอยได้ตอบว่าอ่านมาแล้วทีละคนจนมาถึงไข่ลิงที่เงียบไป ปู่ลิงถามไถ่ว่าเป็นยังไงไข่ลิง อ่านมารึยัง ไข่ลิงได้ตอบกลับไปว่า อ่านมาแล้วครับ พร้อมกับยิ้มหวานๆ……….จบตอน
Leave your response!